Ons gezin,onze avonturen,onze verhalen.

5 jaar geleden ,op 12-11-2006 om 9u55 is hij van ons heengegaan..

 

Op 12-11-2011 om 9u55 stond ik op de Eiffeltoren,alleen.Eventjes bewust stilstaan bij het verdriet,bij het gemis.

De knuffels die nooit meer zullen komen,de woorden die nooit meer gehoord gaan worden,de woorden die nooit meer gezegd kunnen worden,het afscheid dat we nooit bewust hebben kunnen nemen... En dan komen de traantjes. Want ondanks het gelukkige leven dat Toon en ik beleven,is het gemis niet te onderschatten.En deze dagen maken het dan extra moeilijk.

 

Bedankt aan iedereen voor de lieve,steunende woordjes!Dankjewel.

T'is een hele tijd stil geweest hier.Ik had andere dingen aan mijn hoofd. 1 daarvan waren ziekenhuisbezoekjes.Bij een mri hebben ze 'iets' gevonden onderaan mijn rug.Dan voel voel je ineens alle grond onder je voeten wegschuiven,en volgen er héél angstige momenten.Dat 'iets' blijkt dan uiteindelijk een cyste te zijn van 6 op 2,5 cm,onderaan de ruggewervel, tegen het ruggemerg,en heel dicht tegen de blaas.Geen kwaadaardig iets,maar wel iets dat om de zoveel tijd moet opgevolgd worden,omdat het mettertijd mogelijk problemen kan veroorzaken,en naar het kwaadaardige gaan.Maar voorlopig kunnen we weer ademhalen,ik ga ervan uit dat dat 'iets' braafjes goedaardig gaat blijven en zo min mogelijk problemen zal veroorzaken.De artsen zijn ook optimistisch,en ik mag en kan alles weer doen.Thinking positive !

 

Aan grond onder mijn voeten trouwens geen gebrek meer,ik voel mij goed,ik pak mijn leven weer helemaal op,en ga ervoor !Te beginnen met een weekje tenniskamp/stage volgende week.

Ik heb mij ook voorgenomen mijn blog weer op te pakken,dus diegenen die hem gemist hebben: vanaf nu regelmatig een update.Ondanks alle medische toestanden van de laatste tijd heb ik toch fantastische dingen gedaan en gezien,update's volgen nog.

Onder het motto 'klein,maar dapper' gaan we op 12 augustus dapper de dodentocht stappen,ontzettend gemotiveerd,en voor het goede doel.Het is niet de bedoeling om hem effectief uit te stappen,maar toch zover mogelijk te geraken.Het wordt een sponsortocht,en de opbrengst gaat integraal naar de mucovereniging

www.muco.be

 

Na 11 jaren de volledige steun van de fantastische medewerkers van de mucovereniging te hebben gehad werd het tijd om eens een tegenprestatie te doen.

Ik ga alvast héél hard mijn best doen om zoveel mogelijk kilometers bijeen te stappen! De geinteresseerden kunnen sponsoren per kilometer,en kunnen daarvoor terecht bij mijn allerliefste ventje,hij houd zich volledig bezig met de administratie.Voor alle vragen of sponsoring kan je terecht bij Guy op het volgend mailadres

dodentochtchristel@gmail.com

Tegen 12 augustus komt hier mijn startnummer,zodat iedereen die wil kan volgen waar ik uithang.Supporters ter plaatse zijn natuurlijk ook altijd zeer welkom! Let wel :uiteraard kan ik bij de brouwerij dat éne duveltje niet laten passeren,dus dat moet dan maar even door de vingers gekeken worden :-)

Alle duimen omhoog op 12 augustus ! Aan grond onder mijn voeten zal het dan alvast NIET mankeren :-)

Net terug in Belgie na een zalige periode in het buitenland.Heel binnenkort komen er nieuwe reisverslagen van afgelopen periode op onze reisblog,en een nieuwe update op deze.That's a promise.

En ondertussen is het aftellen naar het weekend,dan trek ik met mijn soul-en tennismaatje Nadia naar Parijs,voor het finaleweekend op Roland Garros.Dat word absoluut dikke fun en genieten!

See you later !

Dat is het leven,het leven gaat door,je hebt intussen weer een heel mooi leven weten op te bouwen,je mag niet te lang/te veel stilstaan bij het verleden.. ik krijg het wel eens te horen links en rechts.En ja,ze hebben ongetwijfeld allemaal gelijk.

Maar toch is en blijft het elk jaar één van die lastige dagen.

3 mei 2002 was een prachtige dag.We kregen 'maar' 4 prachtige huwelijksjaren.En als ik daar aan denk,dan vind ik het leven...eventjes,gewoonweg,..'pijnlijk oneerlijk'.

Ja,ik mis hem...vandaag net dat tikkeltje meer als anders.

Vandaag was een superspannende dag.Voor alissa..en voor ons.Ze gaat nu al een tijdje naar school.Ze hadden er hard voor geoefend..en vandaag was het zover : het grootoudersfeest.Het allereerste grootoudersfeest voor Alissa.Haar allereerste publieke optreden.En ik had Anneke, haar meter beloofd vandaag nog de fotootjes erop te zetten,want meter kon en mocht helaas niet aanwezig zijn.Haar peter was spijtig genoeg ook niet op post om te supporteren.Opa is ziek,heel ziek..hopelijk kunnen ze nu een beetje meegenieten van ons schattig olifantje,veilig bij juf Vicky..

Ze was de kleinste van de hoop,van de ganse kleuterschool denk ik zelfs,maar oh zo dapper !Mama heeft menig traantje weggepinkt.

Ze deed dat super zo voor de allereerste keer!Meer uitleg is bij de foto's niet nodig,denk ik..

 

Het cadootje voor de grootouders..

En broer..broer heeft intussen kunnen genieten van de beloofde film die we testraks van zus haar optreden gemaakt hebben.En,hij had een SCHITTEREND paasrapport bij!Onvoorstelbaar goeie punten ondanks weer redelijk wat afwezigheden op school.

Dubbele dikke duim voor onze 2 kanjers !!

 

De vermoeidheid slaat kei-hard toe. "zou je dan eens niet in je bed kruipen en een beetje slapen?"..Ik hoor het jullie zo denken.

Been there,done that.It didn't work.

T'is nu 3u47.Mijn hoofd is nog teveel bezig met 'processing'

Misschien dat het bijwerken van de blog wat afleiding brengt.

Ik had nogthans weinig om over te klagen de laatste tijd.

Nadia kwam op bezoek met Jolientje.Groot en klein amuseerde zich !

Uit eten met Heidi,in Wilrijk.

 

Op bezoek bij Inge,dat was weeral veel te lang geleden..

Een tijdje terug is de meter van Toon ook nog langsgekomen.door beider drukke agenda's was het lezen van de nieuwjaarsbrief er nog niet van gekomen.Dus zijn ze komen eten,hebben we Toon z'n verjaardag gevierd, het werd een leuke dag.En altijd een plezier om een paar van Eddy* zijn kleinkinderen terug te zien.

een uitstap met de kids,altijd genieten.

 

We zijn een paar dagen gaan uitwaaien in Ouddorp,aan het Grevelingenmeer.

En dit is Alissa die na het zwemmen weer naar de kleedkamer moet..

 

 

Ok,ook iets minder leuk,ik moest met de zoon naar het uza vorige week dinsdag.Maar ook daar maken we het beste van.En s'middags,na de verplichtingen,een seintje van mijn lieve vriendin Heidi *ben ook net klaar met daan int ziekenhuis,jullie al rond ?Afspraak Antwerpen centrum sewes ?*

OK,done !een hapje eten in de pizza hut.En dan de zoo in met de kids.Man,wat deed dat deugd !!!Je kon de lente bijna proeven..Een stralende zon,aangenaam temperatuurtje,nog aangenamer gezelschap.Gewoon GENIETEN.

Wij zijn dikke vrienden en wij delen een mp3-speler..

We waren bij de reptielen..ik was al een eindje verderop,kijken waar onze jongens uithingen toen ik achter mij hoorde roepen 'hé Chris,kom is zien!'

Tja..

De zon bracht duidelijk het beste in de reptieltjes naar boven..

Het was héél plezant in de zoo die dag  ..

Bij de uitgang zag ik me daar toch een stel prachtige benen..allé,t'is te zeggen..een stel tijgerprint-panty's.Jawatte..daar moest ik toch een foto'ke van pakken.Waarop de 2 oogjes van ons Heidi mij aankeken op een manier die boekdelen sprak,en er een lachske naar boven kwam.

Tja,de zon brengt ook het beste in mij naar boven,mijn lieve Heidi..Maar dat wist ze blijkbaar al,want kreeg s'avonds een sms-je ' dankjewel voor de hele leuke namiddag.een romantische avond gewenst,met of zonder panty's '

Enkele dagen terug nog zo'n toffe dag gehad.Waar is da feesje ?Hier is da feesje !een feestje onder de vrienden.Weer helemaal bijgebabbeld,de toekomstplanning overlopen,serieus veel gelachen.

 

K'heb  Eric kunnen overtuigen om dit van de zomer nog eens over te doen.Een paar pintjes en een fleske wijn..ge kunt er één en ander mee bereiken soms .. Omkopen ?Nee,dat kennen we niet zenne..

Ik tel al af !

Ik heb mijn collega's ook een keertje kunnen kloppen bij den bowling.Proficiat aan mezelf.Maar t'was vooral plezant.

Afgesloten met een zalig etentje in Zandhoven.

Maar dan..

Onze 2 kinderen zagen er beetje pips uit.Begonnen te hoesten.Begonnen meer te hoesten.en nog meer..

Zondagavond ging Alissa snel achteruit.Ze werd wel heel kort van adem,had zichtbaar veel last,kreeg koorts,..alarmbellen.

Waar ze al een tijdje zo hard naar uitkeek,wat maandag haar grote dag had moeten zijn,ging uiteindelijk niet door :haar allereerste schooldag.Mijn moederhart brak.

Maar bij deze een hele dikke merci aan haar meter,die een echt superlief 'succes op je eerste schooldag'- sms-je stuurde s'morgens in alle vroegte aan haar metekindje.Dat deed mijn moederhart dan weer smelten,en is weer een bevestiging dat Alissa het heeft getroffen met haar lieve meter,net als Toon.

We hebben een ziekenhuisopname bij haar nipt kunnen vermijden,maar ze heeft het serieus te pakken,vraagt veel verzorging.Is zielig om zien,we hopen dat ze snel weer beter is.

We zien ze veel liever zo: boordevol deugnietenplannen..

Maandag was ook een dag uza met Toon gepland.Om 9u30 zei de longarts na onderzoek en na het zien van de resultaten van de testen 'Christel,we gaan hem hier houden,opname.Infuus tot 31 maart' Tot 15u int ziekenhuis gezeten.De opnameafdeling lag helemaal vol.Dus ik mocht hem nog eventjes mee naar huis pakken.Morgen moeten we hem binnenbrengen voor opname.

Maar vandaag moesten we alweer in het uza zijn(allé ja,technisch gezien was dat gisteren).Bij dermatologie,voor opvolging.Hij sukkelt al van begin oktober met een heel ernstige huiduitslag.de dermatologe heeft in al die maanden al vanalles en nog wat gezegd wat het zou kunnen zijn,en als het puntje bij paaltje kwam was het dat telkens niet.Ok,toegegeven,geduld is niet één van mijn positieve eigenschappen,nooit geweest.Maar ik vind van mezelf dat ik nu toch lang genoeg geduldig was geweest.Mijn kind ziet af !!ik kan veel hebben,maar genoeg is genoeg,en dan kom ik als een leeuwin op voor mijn welpjes !D'r moet dringend iets gebeuren.Maar dat hadden ze intussen ook zelf in de gaten.

Want daar was dan Dr Evert,de 'nieuwe' dokter.Hij onderzocht Toon,en ging weg.

Om dan een tijdje later terug te komen.

'Mevrouw,we weten wat het is'. Dit gaat naar alle waarschijnlijkheid niet goed aankomen,probeer niet te erg te schrikken.. 

Chance dat ik toen op een stoel zat sech ! OH...-MY...-GOD !!

Het is nie mogelijk.. Ja,helaas wel mevrouw.

En toen heb ik inwendig eens héél hard gevloekt.Ik vond dat het gepermitteerd was.

Vanop dat punt is alles in een stroomversnelling gekomen,en heb ik de rest van de dag een beetje in een roes gezeten.Vermits het heel belangrijk is dat de behandeling zo snel mogelijk wordt gestart gaan we daar morgen mee beginnen.Toon gaat de komende weken in het ziekenhuis opgevolgd worden verder.

Wie hem graag een kaartje stuurt,houd je vooral niet in.

UZA

T.a.v. Toon Van Dyck

Opnameafdeling B5

Wilrijkstraat 10

2650 Edegem

We gaan intense tijden tegemoet,maar we slaan er ons als gezin wel door.Enerzijds 'opgelucht' dat we weten waar we aan toe zijn nu,anderzijds had ik het ergens liever niet geweten.

Er zijn nogal wat mensen ongerust, lieten ze me weten,ze zijn bang dat ik terug in die put geraak van een tijdje terug.

Niet doen,don't worry.I'll be fine !

Ik ga hier afsluiten en proberen toch nog een beetje te slapen.

En een héél speciaal welgemeend dankwoord aan mijn 2 schatten.Els voor de massale telefoonsteun.En Heidi voor de logistieke steun,maar vooral voor de letterlijke schouder om op uit te huilen.

 

.

 

 

zijn er gewoon niet meer woorden nodig.